İlk 1000 manatı necə qazandım

Düzünü deyim, mən heç vaxt qumar oynayan adam olmamışam. Əslində bəlkə də olmuşam, amma özümə etiraf etməkdən çəkinirdim. Kimə deyəcəksən ki, axşamlar uşaq yatandan sonra telefonu götürüb bir-iki oyun oynayırsan? Adam sənə deli desin, ya da “axmaqdır” desin.

Hər şey may ayında başladı. O vaxt işlərim çox pis idi. Çalışdığım şirkət maaşları gecikdirirdi, üstəlik də iki aydır ki, kredit ödəyə bilmirdim. Ev sahibi qapımızı döyürdü, arvad hər gün “nə yeyəcəyik” deyə soruşurdu. O qədər sıxılmışdım ki, nə edəcəyimi bilmirdim. Gecələr yata bilmirdim, gündüzlər işə gedəndə yolda fikrim dağılırdı.

Bir gün işdə fasilə vaxtı idi. Yoldaşlar çay içirdi, mən də onlara qoşuldum. Söhbət döndü dolaşdı, gəlib “qumar”a çıxdı. Rüstəm deyən bir yoldaşım var, çox sakit adamdır, elə bilməzsən ki, belə işlərlə məşğuldur. O dedi ki, axşamlar evdə online oyunlara baxır, hərdən qazanır da. İnanmadım. Dedim: “Ay Rüstəm, sən də ordansan?” Güldü, keçdi.

Həmin gün axşam evə gələndə nə edəcəyimi bilmirdim. Uşaq yatmışdı, arvad mətbəxdə yuyunurdu. Çıxdım eyvana, siqaret çəkdim. Telefonu əlimə götürüb axtarmağa başladım. Rüstəmin dediklərini yoxlamaq istədim. Yoldaşım demişdi ki, ən yaxşı sayt “mostbet”dir. Bir az axtardım, tapdım.

Amma qeydiyyatdan keçmək istəmədim. Niyə? Bilmirəm. Bəlkə də qorxdum. Birdən arvad bilər? Birdən pulum gedər? Zaten cibimdə 15 manat var idi. Ona görə də geri çəkildim.

Bir həftə keçdi. Yenə eyni vəziyyət. Maaş yox, borclar var. Günlərin bir günü Rüstəm zəng elədi: “Necə oldu, baxdın?” dedi. Dedim: “Yox, hələ”. Dedi: “Axmaqsan, heç olmasa cəhd elə, bəlkə çıxdı bir şey”. Sözü düz gəldi. O axşam qərar verdim.

Qeydiyyatdan keçdim. Çox asan idi. mostbet qeydiyyat – bir dəqiqə çəkmədi. Adımı yazdım, nömrəmi, hamısı. Hesab açıldı. Baxdım, nə qədər oyunlar var idi. Gözüm qamaşdı, deyim sizə. Hər şey var idi: slotlar, rulet, blackjack, hətta canlı dilerlər də.

Amma 15 manatım var idi. Nə edəcəkdim 15 manatla? Düşündüm, gedər. Ataram, udaram, ya da uduzaram. Fərqi yox idi, onsuz da borclardan başım çıxmırdı.

İlk oyunum “Gates of Olympus” oldu. Niyə onu seçdim? Şəkli xoşuma gəldi. Zevs peyda oldu, ildırımlar, ulduzlar. Atdım 5 manat. Fırladım. Heç nə olmadı. Fırladım, yenə heç nə. Ürəyim döyünür, tər tökürəm. Axırıncı dəfə fırladım – 20 manat qazandım. İnanmadım gözümə. Dedim: “Bu nədi?” Çıxartdım dərhal.

Həmin axşam yatmadım. Səhərə qədər fikirləşdim. 20 manat az pul deyil, amma mənə çox gəldi. O hiss – qazanmaq hissi – başqa bir şeydir. Necə deyim, qanına işləyir. Səhər durdum, arvad dedi: “Niyə yatmamısan?” Dedim: “Fikir var, keçər”.

İkinci gün atdım 10 manat. Oynadım, oynadım, uddum, uduzdum. Səhərə qədər 50 manat qazanmışdım. Çıxartdım. Cibimdə 50 manat pul. Hiss edirsən? Mən aylardır belə pul görməmişdim. Hamısı iki gecəyə.

Üçüncü gecə atdım 20 manat. Oynadım. Birdən ekranda “Bonus” yazısı çıxdı. Nə oldu, bilmədim. Fırlanmağa başladı. Saniyələr keçdi. Gözləyirəm. Birdən – 100 manat. Dayana bilmədim. Səhər oldu, 300 manat qazanmışdım. Çıxartdım dərhal. Hamısını.

Həmin gün işə getmədim. Getdim borcları ödədim. Ev sahibinə verdim 200 manat, qalanını da arvada apardım. Dedim: “Al, xərclə”. Baxdı mənə, dedi: “Hardan tapdın?” Dedim: “İşdə mükafat verdilər”. İnanmadı, amma soruşmadı da. Qadınlar bilir, nə vaxt susmaq lazımdır.

Aradan bir ay keçdi. Hər gecə girirdim. Hərdən udurdum, hərdən uduzurdum. Amma ümumi hesabda qazancda idim. 1000 manat yığılmışdı. Çıxartdım, banka qoydum. İlk dəfə idi ki, bankda pulum var idi. O hiss... heç nəyə dəyişməzdim.

Bir axşam Rüstəmə zəng etdim. Dedim: “Eşit, sağ ol”. Güldü. Dedi: “Nə oldu?” Dedim: “Olub, danışarıq”. Oturduq çay içdik. Mən ona danışdım hər şeyi. Necə qorxdum, necə sevindim, necə ağladım bir gecə. O dinlədi, güldü. Sonra dedi: “Əsas odur ki, dayanmağı biləsən. Mən bilmirəm”.

O söz ilişdi beynimə. “Dayanmağı biləsən”. Mən dayandım. Yox, tam dayanmadım, amma azaltdım. Ayda bir-iki dəfə girirəm, 50 manat atıram, oynayıram. Udsam da, uduzsam da, vecimə deyil. Artıq borcum yoxdur. Bankda pulum var. Arvad xoşbəxtdir, uşaq xoşbəxtdir.

Bəzən fikirləşirəm: o gecə girməsəydim, mostbet qeydiyyatdan keçməsəydim, nə olacaqdı? Hələ də borc içində üzəcəkdim. Ev sahibi qapımı döyəcəkdi. Arvad hər gün “nə yeyəcəyik” deyə soruşacaqdı. Amma girmədim? Girdim. Və həyatım dəyişdi.

Bilirəm, qumar pisdir. Çoxları deyir ki, girən uduzur. Amma mən udmadım. Udmuşam. Və hələ də uduram. Çünki nə vaxt dayanacağımı bilirəm. Və bu ən vacib şeydir.

İndi hər axşam uşaq yatandan sonra çıxıram eyvana, siqaret çəkirəm. Telefonu götürürəm, baxıram oyunlara. Hərdən girirəm. Hərdən yox. Amma bilirəm ki, mənim üçün bu sadəcə oyundur. Nəfəs almaq üçün bir fürsətdir. Və bu fürsəti mənə mostbet verdi. O gecəki qeydiyyat. O 15 manat. Hər şey.